กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามาจากที่ไกล ๆ เสียงแหบพร่านั้นราวกับคลานขึ้นมาจากใต้พื้นดิน “พวกคุณ... ไม่ควรมาที่นี่”
ลั่วหลียังไม่ฟื้นขึ้นมา เสวียนเฟิงกับเป่ยหมิงเยวียนรีบตั้งท่าป้องกันทันที ดวงตาทั้งสองกวาดมองความมืดรอบด้านอย่างระแวดระวังดุจเหยี่ยว
“ใคร?!” เป่ยหมิงเยวียนตวาดเสียงกร้าว พลังวิญญาณในมือพลุ่งพล่าน ปราณพิทักษ์คุ้มกายสีเขียวอ่อนชั้นหนึ่งปรากฏขึ้นรอบร่าง
เงาร่างหนึ่งค่อย ๆ ก้าวออกมาจากความมืด สวมเสื้อคลุมขาดรุ่งริ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นไขว้ทับกัน ดวงตาซ้ายบอดสนิท ส่วนดวงตาขวากลับเปล่งประกายเย็นเยียบจนน่าสะพรึง เขาใช้ไม้เท้ากระดูกค้ำยัน ทุกย่างก้าวราวกับเหยียบย่ำลงบนหัวใจของผู้คน