กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลั่วหลีทรุดล้มลงกับพื้น ข้างหูเหลือเพียงประโยคสุดท้ายก่อนตายของชายคนนั้น
“แม่ของแก...ยังรอแกอยู่...”
เธอเงยหน้าขึ้นอย่างกะทันหัน คนเสื้อคลุมดำสลายกลายเป็นควันเขียวสายหนึ่งจางหายไปในอากาศแล้ว เหลือเพียงป้ายหยกที่แตกหักชิ้นนั้นยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้นอย่างเงียบเชียบ ราวกับแบกรับเรื่องราวในอดีตที่ถูกฝังกลบมาเนิ่นนาน
“เหนียง...” ลั่วหลีพึมพำเสียงแผ่ว ปลายนิ้วสั่นเทาเล็กน้อย
สิ่งปลูกสร้างด้านหลังยังคงพังทลาย เศษอิฐเศษหินปลิวกระจัดกระจาย เปลวเพลิงพุ่งเสียดฟ้า ทว่าเธอกลับคล้ายถูกตรึงอยู่กับที่ ไม่อาจละสายตาไปได้
“ลั่วหลี!” เสียงของเสวียนเฟิงดังมาจากระยะไกล แฝงไปด้วยความร้อนใจและเป็นห่วง “รีบไปเร็ว! ศัตรูมาแล้ว!”