กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
แสงจากค่ายกลส่งผ่านดับวูบลงอย่างฉับพลัน ทุกคนร่วงกระแทกลงกลางหุบเขารกร้างแห่งหนึ่ง ทรายเหลืองปลิวว่อนเต็มท้องฟ้า อากาศอบอวลด้วยกลิ่นอายผุพัง
ลั่วหลีพลิกตัวลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว ฝ่ามือยังกำเข็มทิศห้วงสุญญะแน่น หลังจากสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เข็มชี้ก็ค่อย ๆ กลับสู่ความสงบ เธอกวาดตามองรอบด้านและยืนยันว่าไม่มีศัตรูซุ่มโจมตี จึงเอ่ยเสียงต่ำ “วางค่ายกลป้องกันก่อน”
“คุณกำลังออกคำสั่งพวกเราหรือ” คนเสื้อคลุมดำเอ่ยเสียงเย็น น้ำเสียงเจือความไม่พอใจ