กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ลั่วหลีกับเป่ยหมิงเยวียนร่วงลงสู่ห้องลับใต้ดิน ทันทีที่พื้นใต้ฝ่าเท้ายุบตัว ผืนดินก็แปรสภาพเป็นทรายดูดอ่อนยวบ ค่อย ๆ รองรับทั้งสองให้ลอยขึ้น เธอรีบดึง [เครื่องรางตรึงดิน] แผ่นหนึ่งออกมาจากหน้าต่างระบบแล้วแปะไว้ใต้ฝ่าเท้าเพื่อทรงกายให้มั่นคง
“สถานที่แห่งนี้...ชักไม่ชอบมาพากล” เป่ยหมิงเยวียนเอ่ยเสียงต่ำ กระบี่ยาวในมือยังไม่ถูกเก็บ สายตาระแวดระวังกวาดมองไปรอบด้าน
กลางห้องศิลาที่มืดสลัว เปลวเพลิงสีน้ำเงินวังเวงดวงหนึ่งสว่างวูบไหว เผยให้เห็นเงาร่างพร่าเลือนหลายร่าง พวกเขาสวมเสื้อคลุมดำ บริเวณอกปักรูปสลักศักดิ์สิทธิ์สัตว์อสูรสามตา คนเหล่านี้คือลูกน้องของหัวหน้าสวมหน้ากากที่ปรากฏตัวก่อนหน้านี้