กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ร่างของจิ้งจกพิษเพลิงยังคงไอระอุ กลิ่นอายที่ผสมปนเปกันระหว่างความไหม้เกรียมและกลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วอากาศ ลั่วหลียืนอยู่ที่เดิม แววตาจับจ้องไปที่ทิศทางที่คนในชุดดำหายไป ทว่าภายในใจกลับสั่นไหวราวกับคลื่นยักษ์
“เธอกลับมาแล้ว... เจ้ายังรอดชีวิตอยู่...”
ถ้อยคำต่ำลึกแหบพร่านั้นยังคงก้องอยู่ในหู ราวกับตราประทับที่ไม่อาจลบเลือน
เป่ยหมิงหยวนเก็บกระบี่เข้าฝัก เดินมาข้างเธอแล้วเอ่ยถามเบาๆ “คุณไม่รู้จักเขาจริงๆ หรือ?”