เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ส่าจู้คิดอะไรอยู่ในใจ เขาคิดว่ามีเพียงตัวเขาเองที่รู้ แต่คนที่ตาแหลมมองปราดเดียวก็ดูออก เพียงแต่ไม่พูดออกมาเท่านั้น
ได้แต่นั่งดูคนโง่เง่าแสดงละครอยู่ตรงนั้น
ทว่าเจ้าตัวมีความสุขดี สวี่ต้าเม่าก็พูดอะไรไม่ได้
เจ้าไม่ใช่ปลา จะรู้ความสุขของปลาได้อย่างไร?
เจ้าไม่ใช่ฉัน จะรู้ได้อย่างไรว่าฉันรู้หรือไม่รู้ว่าส่าจู้มีความสุข?
วนลูปซ้อนกันไปหมดแล้วเนี่ย
“กินอะไรกัน ที่บ้านฉันไม่มีอะไรเลย” ส่าจู้คุ้ยถังข้าวสารในบ้าน แป้งสาลีขาวส่วนสุดท้ายก็เอาไปให้จินลี่ลี่หมดแล้ว ที่บ้านไม่มีวัตถุดิบอะไรเหลือจริง ๆ เหลือเพียงต้นหอม ขิง กระเทียม พริกไทยเสฉวน และเครื่องปรุงรสอีกเล็กน้อย ดังนั้นเขาจึงแกล้งทำตัวหน้ามึนขึ้นมาทันที
ช่วงนี้เพราะยอดขายของโรงงานลำโพงไม่ค่อยดี จึงไม่ค่อยมีใครทำงานล่วงเวลา ดังนั้นเขาจึงขลุกอยู่ที่โรงอาหารสองเป็นส่วนใหญ่