เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ชุ่ยหลาน เด็กคนนี้คือ...”
อี้จงไห่เอ่ยถามด้วยความสงสัย คนอื่น ๆ ต่างก็หันสายตามองไปทางเดียวกัน
“ตาแก่ ฉันมีเรื่องจะคุยกับคุณ” หลิวชุ่ยหลานมีสีหน้าโศกเศร้าอยู่บ้าง แต่ในแววตากลับแฝงไว้ด้วยความยินดี นางจับมือเด็กชายตัวน้อยคนนั้นไว้แน่น
เด็กชายดูอายุเพียงราวสี่ห้าขวบ ตัวเล็กกว่าปั้งเกิ่งเพียงนิดเดียว กำลังกวาดตามองผู้คนรอบข้างด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ส่วนผู้อำนวยการหวังรีบเดินเข้ามาคว้าแขนอี้จงไห่ ลากทั้งเขา หลิวชุ่ยหลาน และเด็กชายตัวน้อยเข้าไปในบ้านตระกูลอี้ทันทีเพื่อพูดคุยหารือกัน
ทุกคนต่างมองหน้ากันเลิ่กลั่ก นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
ยังดีที่หลิวไห่จงยังคงคุมสถานการณ์เอาไว้ได้ “ไม่มีอะไร ไม่มีอะไร พวกเราทำหน้าที่ของตัวเองกันต่อไป ซ่าจู้ เร่งมือหน่อย! กวงฉี เชิญแขกขึ้นนั่งประจำที่!”
ไม่นานนัก ลานกลางก็กลับมามีชีวิตชีวาครึกครื้นอีกครั้ง