เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
พอสวี่ต้าเหมาตะโกนออกไปแบบนี้ ความวุ่นวายในห้องถึงได้สงบลง
แม่ฉินรีบเข้าไปประคองฉินหวยหรูลุกขึ้น “หวยหรูเอ๊ย รอเดี๋ยวนะ แม่จะไปยืมข้าวฟ่างจากผู้ใหญ่บ้านมาต้มน้ำข้าวให้เสี่ยวตังดื่ม”
ทว่าสวี่ต้าเหมากลับขมวดคิ้วแล้วพูดว่า “เดี๋ยวก่อน ที่ผมมีมะละกอ ที่บ้านมีถั่วลิสงหรือพุทราจีนอะไรพวกนี้ไหม? เอามาตุ๋นด้วยกัน ช่วยเรียกน้ำนม”
“มะละกอ?” ทุกคนต่างพากันงงเป็นไก่ตาแตก มะละกอคือผลไม้อะไร พวกเขาไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย?
สวี่ต้าเหมาเพิ่งนึกขึ้นได้ มะละกอเดิมทีเป็นผลไม้เขตร้อน ส่วนเมืองซื่อจิ่วในยุคนี้ช่วงฤดูหนาวทั่วไปก็มีแค่แอปเปิลกับสาลี่ แถมยังแพงมาก และชาวบ้านทั่วไปก็ใช่ว่าจะซื้อได้
ส่วนกระป๋องลูกท้อเหลืองกับกระป๋องส้ม ในสหกรณ์การตลาดมีขาย แต่ครอบครัวทั่วไปก็ไม่กล้าซื้อกิน
ส่วนมะละกอพวกนี้ สั่งนำเข้ามาจากมาดากัสการ์ ที่เมืองซื่อจิ่วไม่มีทางมีอยู่แล้ว