เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ฉันว่าไงน่ะเหรอ? ฉันว่าจัดการแกให้ตายไปเลยดีกว่าไหม!”
“ขืนก่อเรื่องขึ้นมาตอนนี้ แกกลัวว่าอาจารย์ของแกคนนี้จะตายช้าเกินไปหรือไง?!”
อี้จงไห่ไม่อยากทำงั้นเหรอ?
เขาคิดโหดเหี้ยมยิ่งกว่าเจี่ยตงซวี่เสียอีก เขาแทบอยากจะฆ่าสวี่ต้าเม่าให้ตายคามือเลยด้วยซ้ำ!
แต่ช่วงนี้เพิ่งเกิดเรื่องราวมากมายขนาดนั้น ขืนสวี่ต้าเม่าเกิดพิการหรือตายขึ้นมา ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอี้จงไห่ หญิงชราหูหนวก และเจ้าโง่จู้จะต้องตกเป็นผู้ต้องสงสัยอันดับหนึ่งอย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น รองผู้อำนวยการต่งคนนั้นก็เพิ่งโดนยิงเป้าไปหมาด ๆ ในช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานแบบนี้ยังกล้าหาเรื่องใส่ตัวอีก ไอ้เจี่ยตงซวี่นี่มันเอาสมองส่วนไหนคิดกันแน่?
เขามองดูเจี่ยตงซวี่ที่ทำหน้าตาเหมือนคนปัญญาอ่อนพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อก่อนเคยคิดว่าเจี่ยตงซวี่เป็นคนไม่มีความคิดเป็นของตัวเอง ควบคุมง่าย
ทว่ามองดูตอนนี้แล้ว...
ไม่มีความคิดเป็นของตัวเองน่ะดีแล้ว...