เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทันทีที่สำเนียงจักรพรรดิเปล่งออกมา หัวหน้าแผนกหวง หลี่หวยเต๋อ รวมถึงคนในแผนกประชาสัมพันธ์ต่างพากันตะลึงงันราวกับเห็นเทพเซียน แม้แต่สายตาที่หลิวหลานมองสวี่ต้าเม่าก็เริ่มเยิ้มหยดย้อยขึ้นมาบ้างแล้ว ผู้ชายคนนี้ดีไปเสียทุกอย่าง ทั้งกระตือรือร้น สดใส แข็งแรงกำยำ สูงใหญ่...
ข้อเสียเพียงอย่างเดียว ก็คือหน้ายาวไปหน่อย
“น้องต้าเม่า ฉันอยากเรียนแบบนี้ ฉันจะเรียนแบบนี้แหละ!” หลี่หวยเต๋อตื่นเต้นจนตัวสั่น สวี่ต้าเม่าเลียนแบบน้ำเสียงการอ่านบทกวีฉบับของอาจารย์ถังกั๋วเฉียง คนธรรมดาทั่วไปใครจะต้านทานไหว? โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยุคสมัยนี้
พูดกันอย่างไม่เกรงใจ หลี่หวยเต๋อจินตนาการภาพตัวเองสวมบทบาทลงไปในการแสดงอ่านบทกวีของสวี่ต้าเม่าเมื่อครู่ เขารู้สึกว่าตัวเองได้กลายเป็นผู้อำนวยการโรงงานไปแล้ว——ไม่สิ ด้วยสีหน้าและน้ำเสียงแบบนั้น อย่างน้อยก็ต้องระดับรัฐมนตรี!