เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทำไมสวี่ต้าเม่าถึงไม่เตะใส่ตัวคนตรง ๆ ล่ะ?
ก็กลัวว่าเตะเปรี้ยงเดียวอีกฝ่ายจะตัวระเบิดตายคาที่น่ะสิ เจี่ยตงซวี่คนนี้ก็เหลืออายุขัยอีกไม่กี่ปีแล้ว ขืนไปส่งเขาขึ้นสวรรค์ทางกายภาพตั้งแต่ตอนนี้ แถมยังต้องมาพัวพันกับคดีฆ่าคนตายอีก นั่นไม่เท่ากับหาเหาใส่หัวตัวเองหรอกเหรอ?
พอเห็นหลานชายสุดที่รักโดนตีขาหัก ลูกชายจะแก้แค้นก็โดนเตะปลิวลงไปนอนกองกับพื้น ยายแก่เจ้าเล่ห์อย่างแม่เฒ่าเจี่ยก็คลุ้มคลั่งขึ้นมาทันที ยื่นกรงเล็บกระดูกดำทมิฬพุ่งตรงเข้าใส่สวี่ต้าเม่า
“สวี่ต้าเม่า! ฉันจะเอาชีวิตแก!”
——เพียะ——
สวี่ต้าเม่าออมแรงตบหน้าเธอไปเบา ๆ ฉาดหนึ่ง พูดตามตรง เขาสาบานเลยว่าออกแรงเหมือนแค่ปัดมือเบา ๆ เท่านั้น แต่แม่เฒ่าเจี่ยกลับลอยละลิ่วปลิวไปตามแรงตบ ก่อนจะกลิ้งหลุน ๆ ไปกองอยู่อีกด้านหนึ่ง
และด้วยความซวยซ้ำซวยซ้อน เธอดันล้มทับลงไปบนตัวของเหยียนปู้กุ้ยเข้าอย่างจังอีกครั้ง!
“โอ๊ยแม่เจ้าโว้ย! เอวแก่ ๆ ของฉัน!”
ดับเบิลคิล!