เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เพียงไม่นาน สวี่ต้าเม่าก็เดินหน้าบึ้งตึงมายังลานกลาง สาเหตุเป็นเพราะกระจกหน้าต่างบ้านของเขาถูกทุบจนแตกยับไม่มีชิ้นดี
กลางฤดูหนาวเหน็บหนาวขนาดนี้ยังมาทุบกระจกกันอีก ดึกดื่นป่านนี้จะไปหาช่างที่ไหนมาซ่อมได้ นี่มันกะจะบีบให้เขาหนาวตายชัด ๆ!
“ฝีมือใครวะ? ไอ้สารเลวหน้าไม่อายตัวไหนมันทำ?!”
“กลางฤดูหนาวมาทุบกระจกหน้าต่างบ้านฉัน ไม่เหลือไว้ให้สักบานเลยเหรอ? บัดซบเอ๊ย นี่มันไร้คุณธรรมสิ้นดี! ไอ้ชาติชั่วตัวไหนมันทำวะ?!”
ทันทีที่สวี่ต้าเม่าก้าวเข้ามาในลานกลางก็เริ่มตะโกนด่ากราดทันที ไม่ว่าจะเป็นใคร ขอพ่นคำด่าระบายอารมณ์ให้สะใจก่อนค่อยว่ากัน
ทว่าพวกเพื่อนบ้านที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างพากันหันขวับไปจ้องมองตัวต้นเหตุ——หญิงชราหูหนวก
เห็นเพียงนางโกรธจนตัวสั่นเทา แต่ก็ไม่กล้าลุกออกมายอมรับตรง ๆ ในเวลานี้ อี้จงไห่รีบลุกขึ้นมาตวาดทันที “สวี่ต้าเม่า! แกพูดจาให้มันสะอาด ๆ หน่อย! นี่คือเรือนสี่ประสานดีเด่น ไม่ใช่ที่ให้แกมาอาละวาดทำตัวหยาบคาย!”
ท่านลุงสองหลิวไห่จงปิดปากเงียบสนิท เกี่ยวอะไรกับฉัน ไม่ใช่ฉันทุบสักหน่อย