เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ทั่วทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบสงัด ฉวี่ซานชะงักไปสองวินาที ก่อนจะก้าวเท้าตรงไปข้างหน้า เตรียมพร้อมที่จะลงมือ
ไอ้ลูกชาวนาชั้นต่ำนี่กล้าดียังไง ถึงได้มาอวดดีต่อหน้านายท่านกับคุณหนู?!
นึกว่าฉายา “โหลวครึ่งเมือง” ได้มาเพราะทำบุญวันละครั้งหรือไง?
ทว่าโหลวปั้นเฉิงกลับโบกมือส่งสัญญาณให้เขาถอยกลับไป
สีหน้าของเขาเย็นชาอย่างยิ่ง เอ่ยกับสวี่ต้าเม่าว่า “ต้าเม่า แม่ของเธอเป็นสาวใช้ติดตามตัวของแม่เสี่ยวเอ๋อ เธอเองก็ถือว่าเติบโตมาในสายตาของตระกูลโหลวพวกเรา”
“ถึงแม้เธอจะเป็นชนชั้นแรงงาน และพวกเราจะเป็นนายทุน แต่นั่นก็ไม่ใช่เหตุผลที่เธอจะมาอวดดีต่อหน้าฉันได้”
“วันนี้ถ้าเธอพูดเหตุผลให้มันรู้เรื่องไม่ได้ ฉันก็ไม่รังเกียจที่จะทำให้เสี่ยวเอ๋อกลายเป็นแม่ม่ายในวันพรุ่งนี้หรอกนะ”
เจตนาข่มขู่ถูกวางลงตรงหน้าอย่างโจ่งแจ้ง ทว่าสวี่ต้าเม่ากลับไม่สะทกสะท้านเลยแม้แต่น้อย
“ผมรู้ว่าอาโหลวมีความสามารถนี้ คนที่ถูกเรียกว่าครึ่งเมืองในยุคนี้แล้วยังไม่ถูกกวาดล้าง การจะเก็บคนสักสองสามคนมันเป็นเรื่องง่ายดายราวกับพลิกฝ่ามือ”
“แต่ไม่ใช่ว่าผมดูถูกตระกูลโหลวของอานะ อาไม่กล้าหรอก?”