กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงซูซูมองซู่ซีที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม นิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเอ่ยถาม
“พูดอีกครั้งสิ!”
ซู่ซีจ้องมองเธอตรง ๆ เสียงแน่วแน่ “ผมอยากเข้าหน่วยรบของลู่เย่า ขอให้คุณหนูซูซูช่วยด้วย”
ตั้งแต่เหอเหมียนเหมียนตาย คำเรียกที่เขามีต่อเจียงซูซูก็เปลี่ยนจากพี่สาวเป็นคำสุภาพ
เจียงซูซูมองเขาเงียบ ๆ “ซู่ซี นายรู้ไหมว่าตัวเองกำลังทำอะไร? เหมียนเหมียนยังเป็นผู้ใช้พลังวิญญาณก็ยังป้องกันตัวเองไม่ได้ นายคิดว่าจะอยู่ได้กี่วัน?”
เธอไม่เคยสงสัยในนิสัยของซู่ซี และไม่คิดว่าเพราะเหอเหมียนเหมียนตาย ซู่ซีจึงคิดหาที่พึ่งอื่น