ตอนที่ 103 โมโหแล้ว ต้องมีของขวัญถึงจะหาย

เจียงหลานอีไม่ได้วิ่งหนีไปไกลนัก เธอไปที่เต็นท์หลอมยาทางอีกฝั่งหนึ่ง

เต็นท์ของเซิ่งหนานตั้งอยู่ใจกลางเขตตั้งค่ายทั้งหมด ส่วนการหลอมยาต้องการบรรยากาศที่เงียบสงบ จึงสร้างพื้นที่ห่างจากเต็นท์หลักออกมาเล็กน้อย

ตอนนั้นยังไม่ดึกนัก ข้างนอกยังสว่างอยู่ นักรบพลังพิเศษแม้จะมีผู้หญิงเกือบครึ่ง แต่ในสายตาพวกเขาทุกคนล้วนเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ออกมาทำภารกิจข้างนอกก็ไม่จำเป็นต้องเคร่งครัดนัก ตอนนี้ประตูเต็นท์หลายหลังจึงเปิดกว้าง แล้วพวกเขาก็ได้เห็นภาพประหลาดภาพหนึ่ง...

ตอนแรกผู้ใช้พลังวิญญาณในหน่วยของพวกเขาเอามือปิดหน้าแล้ววิ่งผ่านไป ดูเหมือนร้องไห้? จากนั้นก็เห็นหัวหน้าหน่วยของพวกเขาวิ่งไล่ตามไปติด ๆ

ทุกคนอ้าปากค้าง!