ตอนที่ 102 ไม่สู้กันก็ไม่รู้จักกัน

“แผลมีเลือดออกแล้ว รอฉันทำความสะอาดให้นายก่อนนะ…ตรงนี้บวมนิดหน่อย ให้ฉันนวดให้นะ…เซิ่งหนาน รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม? เห็นนายบาดเจ็บ ฉันรู้สึกแย่มากจริง ๆ…”

เสียงของไป๋เยวี่ยที่อ่อนหวานนุ่มนวลลอยออกมาจากในเต็นท์

เจียงหลานอีที่กำลังจะก้าวเข้าไปข้างในชะงักฝีเท้า แววตาฉายความตกใจ…แค่นี้เอง? เร็วขนาดนี้เลย?

ภายในเต็นท์

ตั้งแต่ที่เจียงหลานอีเอ่ยปากให้ไป๋เยวี่ยดูแลเซิ่งหนาน ความคิดเล็ก ๆ ที่ไป๋เยวี่ยซ่อนไว้ในใจก็ปลดปล่อยออกมาอย่างสิ้นเชิง เธอให้เซิ่งหนานนอนลงบนเตียงก่อน แล้วลงมือถอดชุดเกราะรบของเขาออกด้วยตัวเอง