กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
กว่าที่เหอเหมียนเหมียนจะรู้ตัว ก็สายไปแล้ว
ควันหนาทึบจำนวนมหาศาลที่ลอยออกจากกระถางหลอมยา ปกคลุมเต็นท์ทั้งหลังในชั่วพริบตา เจียงซูซูและเหอเหมียนเหมียนสำลักไอควันจนไอไม่หยุด สองคนรีบวิ่งออกไปข้างนอก
เจียงซูซูมองเหอเหมียนเหมียนอย่างหมดคำพูด “เธอไม่ใช่บอกว่าหลอมสำเร็จแล้วหรือไง? ตอนนี้มันเรื่องอะไรอีก? หรือว่าก่อนจะสำเร็จเธอต้องปล่อยควันหนา ๆ มาสำลักฉันให้ตายก่อน?”
เหอเหมียนเหมียนถูกเธอหยอกจนเขินนิดหน่อย พอเห็นว่าเจียงซูซูไม่ได้โกรธหรือรังเกียจเธอ จึงพูดอย่างจำใจ “ฉันก็ไม่ได้ตั้งใจนี่… ตอนแรกมันถือว่าสำเร็จจริง ๆ แหละ แค่ตอนเก็บงานต้องระวังหน่อยเท่านั้น หลังจากนั้นฉันก็ตกใจกับหินวิญญาณที่เธอสกัดได้นี่นา…”
“แล้วไงต่อ?”