กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ราวกับฟ้าผ่าเปรี้ยงกลางวันแสก ๆ ลงมาที่ศีรษะ เจียงซูซูแข็งค้างอยู่กับที่ สายตาจับจ้องป่าทึบที่กิ่งใบยังสั่นไหว ตั้งนานกว่าจะได้สติ
เสียงบ่นโวยวายจากภายนอกดังเข้ามาไม่ขาดสาย
“เกิดอะไรขึ้น? ทำไมวิ่งเร็วจัง?”
“ที่นี่พืชมารเยอะเกินไป แต่ละต้นแทบจะกลายเป็นปีศาจไปแล้ว…”
เดิมทีทุกคนเพิ่งลงจากยาน กำลังยุ่งอยู่กับการจัดที่พักและกางเต็นท์ จู่ ๆ พืชมารตัวเล็ก ๆ สติปัญญาต่ำฝูงหนึ่งก็พุ่งเข้ามายังที่ตั้งค่าย พอพวกทหารตั้งสติได้และเห็นชัดว่ามันคืออะไร ต่างก็ตื่นเต้นเตรียมจะเข้าจับ
พืชมารพวกนั้นตอบสนองไวมาก แค่วินาทีเดียวก็กระโดดเข้าไปในป่าดงดิบแล้วหายลับไป
พวกทหารเองก็ตามไม่ทัน เสียดายอยู่ครู่หนึ่งก็แยกย้ายไปทำธุระอื่น