ตอนที่ 221 อาหารขาดแคลนวิกฤต

“ฮ่า ๆ ได้ ๆ ย่าจะอุ้มไปไกล ๆ หน่อยนะ!”

ฮวาอวี่มองสีหน้ารังเกียจขององุ่นด้วยความประหลาดใจ ยิ้มจนหุบปากไม่ลง

หลานสาวตัวน้อยทั้งตัวหอมทั้งนุ่มนิ่ม น่ารักน่าเอ็นดูจริง ๆ

ฮวาอวี่กอดองุ่นพลางแนบแก้มเข้ากับใบหน้าขาวเนียนของเธอ “องุ่นของย่าทำไมถึงน่ารักขนาดนี้นะ ใช่ไหมจ๊ะ องุ่นน้อย?”

ไก่พลังชีวิตที่อยู่ไกลออกไปรีบโผล่หัวออกมาจากโซฟาตัวใหญ่ หืม? องุ่นน้อย?

อยู่ไหนน่ะ?

ช่วงนี้ของสะสมของหวาหวาใกล้จะหมดแล้ว มันไม่ได้กินองุ่นน้อยมาตั้งสามวันแล้วนะ!

ไก่พลังชีวิตกวาดสายตาลุกวาวมองทั่วทั้งห้องรับแขก มองอยู่นานก็ไม่เห็นองุ่นน้อย จึงนอนกลับลงไปด้วยความเสียดาย

น่าเบื่อจัง แม้แต่องุ่นน้อยก็ไม่มี น่าเบื่อจริง ๆ

“อ๊ะ ๆ !”