ตอนที่ 220 ร้อนหนาวสลับกัน

“อ๊า ๆ”

“อ๊า!”

เหลิ่งซือเหนียนอุ้มเจ้าตัวเล็กที่พยายามยื่นมือหาแม่ไว้ข้างละคน แล้วรีบพุ่งออกจากห้องไป ระหว่างที่เดิน เส้นผมบนศีรษะของเขาดูเหมือนจะยิ่งเปล่งประกายกว่าเดิม

เสียงร้องของเจ้าตัวเล็กดังลอยไปไกล จนกระทั่งหายลับไปตรงปากบันได

มู่เหอ “...” พี่ใหญ่ ช่วยปลอบเจ้าตัวเล็กเบา ๆ หน่อยไม่ได้หรือไง ทำเสียงดังขนาดนี้ จะไม่ให้คนอื่นคิดมากได้ยังไง

“กริ๊ก”

เสียงเปิดประตูอันใสกังวานทำให้มู่เหอเงยหน้าขึ้นทันที กลับมาเร็วขนาดนี้เลย?!

เธอเพิ่งดื่มน้ำไปแค่คำเดียวเอง!

ประตูห้องปิดดังปัง ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาประชิดทีละก้าว จนมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเก้าอี้

มู่เหอก้มตาลง ใช้สองมือประคองแก้วแล้วดื่มน้ำในแก้วด้วยสีหน้าจริงจัง พยายามจดจ่ออยู่กับแก้วในมืออย่างสุดความสามารถ