ตอนที่ 217 ความไม่สงบใต้ทะเลแนวหน้า

เหลิ่งซือเหนียนทิ้งมือลงข้างลำตัว ฝ่ามืองอโค้งเล็กน้อย ราวกับกำลังหวนนึกถึงสัมผัสนุ่มเด้งเมื่อครู่นี้

มู่เหอถลึงตาใส่เขา พลางเอื้อมมือไปลูบคลำก้นที่เพิ่งถูกตีของตัวเองแล้วนวดเบา ๆ “คุณบ้าไปแล้วเหรอ ตีฉันทำไมเนี่ย”

แถมยังตีจนมีเสียงดังอีก เดี๋ยวเจ้าตัวเล็กก็ตื่นกันพอดี!

เหลิ่งซือเหนียนเม้มปาก สายตาล่อกแล่ก เขาก็ไม่รู้เหมือนกัน แค่เมื่อกี้มองเห็นแล้ว ฝ่ามือมันก็ยื่นออกไปเองโดยไม่รู้ตัว ควบคุมตัวเองไม่ได้จนเผลอตีลงไปทีหนึ่ง

อาจเป็นเพราะมันดูสวยงามเกินไป ทั้งกลมมนทั้งงอนงาม

หลังจากคลอดลูก ผิวพรรณของมู่เหอก็ขาวผ่องจนเปล่งประกาย รูปร่างดูเหมือนจะเติบโตขึ้นอีกขั้นจนกลายเป็นระยะสมบูรณ์ขึ้นมาก

โดยเฉพาะสองจุดนั้น ยิ่งชวนให้สะดุดตาเป็นพิเศษ