ตอนที่ 216 กลับบ้านแล้ว

ลมหนาวหวีดหวิวพัดกระหน่ำใส่เกราะป้องกันพลังพิเศษรอบตัวทั้งสองคน ไอเย็นดื้อรั้นพยายามแทรกซึมเข้ามาด้านใน

ม่านป้องกันมีอุณหภูมิลดฮวบลงกว่าสิบองศา ทั้งสองจึงเร่งฝีเท้า และหลังจากผ่านไป 2 นาที พวกเขาก็ขึ้นยานดวงดาว

“ฟู่ว——”

มู่เหอเป่าลมหายใจออกมา ชั่วพริบตาก็มีไอสีขาวสายยาวพวยพุ่งออกมาในอากาศ

“หนาวจริง ๆ”

มู่เหอกระชับเสื้อคลุมบนร่างแน่นขึ้น ทว่าชั่ววินาทีถัดมา ทั้งตัวก็ถูกดึงเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดอันร้อนระอุ

หวาหวาสบตากับมู่เหอที่เพิ่งเข้ามาอย่างกะทันหัน “เอ่อ…”

“กำลังทำอะไรอยู่?”

มู่เหอไม่เข้าใจ อาศัยแสงที่ส่องผ่านรอยแยกเข้ามา เธอเห็นหวาหวานั่งขดตัวอยู่บนตักของเหลิ่งซือเหนียน และไม่รู้ว่ากำลังมองอะไรอยู่

ดูลับ ๆ ล่อ ๆ ชอบกล