กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“เฮ้ย ๆ! พี่ พอได้แล้ว พี่เหอใช้แค่นี้ก็พอ ร่างกายรับการบำรุงมากเกินไปไม่ไหวหรอก!”
ลั่วเฉินรีบปกป้องตู้สารอาหารเข้มข้นด้านหลังเอาไว้ พอใจเพิ่งผ่อนคลายลงก็เห็นเหลิ่งซือเหนียนหันไปกวาดสารอาหารเข้มข้นจากตู้อื่นต่อ
ลั่วเฉินตกใจจนสูดหายใจเข้าลึก ๆ ให้ตายสิ!
“หัวหน้า! ตู้นี้ไม่ได้ เอาของจากตรงนี้ไปแทนเถอะ!”
ลั่วเฉินพุ่งเข้าไปในพริบตาเดียว ก่อนปิดประตูรหัสผ่านที่เหลิ่งซือเหนียนเปิดเอาไว้ดังปัง แล้วชี้ไปยังตู้สารอาหารเข้มข้นที่เขาเพิ่งปกป้องไว้พร้อมพูดประจบ “เอาจากตู้นี้ไปสิ!”
เหลิ่งซือเหนียนเหลือบมองเขา เก็บสารอาหารสีชมพูที่เพิ่งหยิบออกมาใส่ในมิติ จากนั้นหันไปเก็บสารอาหารเข้มข้นทั้งผนังเข้าไปจนหมด
ไม่เป็นไร อย่างไรของพวกนี้ก็เป็นของเขาอยู่แล้ว แค่ลำดับการหยิบเท่านั้น