กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“อี๊อี๊”
สัตว์อสูรสมุนไพรนอนหมอบอยู่บนกอหญ้าป่านุ่ม ๆ ราวกับเห็นเขาเดินออกมา จึงส่งเสียงร้องเบา ๆ
เหลิ่งซือเหนียนจนปัญญา สัตว์อสูรสมุนไพรพวกนี้ดูเหมือนจะถูกเลี้ยงจนเสียสัญชาตญาณไปหมดแล้ว
ตอนแรกเขาคิดว่าหลังจากพวกมันหนีออกจากถ้ำไปแล้ว คงจะหาป่าสักแห่งตั้งถิ่นฐาน
ใครจะไปรู้ว่าระหว่างทางกลับ พวกเขากลับพบพวกมันอยู่ในหลุมลึกแห่งหนึ่ง
หลังช่วยพวกมันออกมาได้ สัตว์อสูรสมุนไพรก็วิ่งหนีไปอีก
แต่ยังไปได้ไม่ไกล พวกมันก็ตกหลุมอีกแล้ว…
บางครั้งเหลิ่งซือเหนียนก็อดสงสัยไม่ได้ว่า สมุนไพรพวกนั้นเป็นสิ่งที่พวกมันเก็บกลับมาจริง ๆ หรือเปล่า?