ตอนที่ 183 เลี้ยงสัตว์อสูรสมุนไพร

“ฉันบึ้ม!”

คลื่นแสงพลังพิเศษที่ควบแน่นในมือถูกซัดเข้าใส่ลานโล่งรอบด้านอย่างรุนแรง ลั่วเฉินคิดอย่างดุดัน เขาไม่เชื่อหรอกว่าทำขนาดนี้แล้วยังจะระเบิดหัวหน้าออกมาไม่ได้?

เมื่อหลุมบนพื้นเริ่มมีมากขึ้นเรื่อย ๆ ลั่วเฉินก็เบะปากขึ้นมาทันใด อดไม่ได้ที่จะท้อแท้ “หัวหน้าครับ”

“ทำไมคุณถึงจากไปกะทันหันขนาดนี้ล่ะครับ”

“ยังจะกลับบ้านไปกินข้าวไหมครับ หัวหน้าครับ อ๊าก!”

ท้ายทอยถูกฝ่ามือใหญ่ฟาดเข้าอย่างจัง ลั่วเฉินเซไปทั้งตัว

แรงสะเทือนมหาศาลทำให้เขาก้าวถลำไปข้างหน้าหลายก้าว ต่อให้ใช้แรงทั้งหมดก็ทรงตัวไม่อยู่ ร่างกายล้มคะมำลงไปในหลุมที่เพิ่งบึ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้!

“ไอ้เวรเอ๊ย! ใครวะ! แกคือถังจิ่งใช่ไหม!”

เจ้าเด็กเวร ต้องเป็นมันแน่!

ไม่อย่างนั้นก็ต้องเป็นเจ้าพังหู่!