ตอนที่ 182 สายเลือดมังกรประกายแสง

“มังกรประกายแสง...” จูจิ่วอิน!

เสียงสุดท้ายของเจียวทมิฬสะท้อนก้องอยู่ในมิติอันเงียบสงบ

เหลิ่งซือเหนียนหลุบตาลงหัวเราะเบา ๆ แววตาสีแดงเลือดวาบผ่านด้วยความมืดมน “ไอ้โง่”

เผ่ามังกรประกายแสงเป่าลมออกเป็นเหมันต์เหน็บหนาว และสูดลมเข้าเป็นฤดูร้อน เจ้าโง่ตัวนี้แค่สัมผัสพลังพิเศษธาตุน้ำแข็งบนตัวเขาก็นั่งไม่ติดแล้ว

ตายไปก็ไม่สงสาร

เปลวเพลิงอัคคีโหมลุกโชติช่วง ราวกับมีพละกำลังที่สามารถทำลายทุกสิ่งได้ มันม้วนพันกระดูกอสูรสีดำและหลอมตีซ้ำไปมาไม่หยุด

เสียงเคาะถี่กระชั้นในอากาศประสานกับเปลวเพลิงที่กำลังลุกไหม้ บรรเลงเป็นบทเพลงอันรื่นเริง

อารมณ์ของเหลิ่งซือเหนียนพลอยเบิกบานขึ้นตามไปด้วย

ดูสิ เขาค้นพบอะไรเข้า

เขาสะบัดมือใหญ่ทีเดียว เปลวเพลิงพุ่งเสียดฟ้าก็ถีบประตูลับใต้ดินเปิดออก สายลมเก่าเก็บพัดทะลักออกมา