กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
“กรอบแกรบ”
รองเท้าปฏิบัติการสีดำเหยียบลงบนกิ่งไม้แห้ง เกิดเสียงกรอบแกรบดังต่อเนื่อง
เสียงฝีเท้าเงียบงันยังคงดำเนินต่อไป ในที่สุด หลังจากเหยียบกิ่งไม้แห้งใต้เท้าจนหัก ก็มีคนเอ่ยปากขึ้น
“หัวหน้า พวกเราต้องเดินไปอีกไกลแค่ไหน”
ลั่วเฉินอุ้มไป๋เจ๋อเอาไว้และทนไม่ไหวตั้งนานแล้ว สถานที่บ้า ๆ นี่ไม่มีแสงสว่างแม้แต่นิดเดียว
ถังจิ่งก็ไม่ได้เรื่องเหมือนกัน พอเข้ามาในอุโมงค์ผุพังนี่ ไฟบนตัวก็ดับลงทันที
ทั้งที่พวกเขาพกแหล่งกำเนิดแสงมาด้วย กลับใช้การไม่ได้เลย ทำได้เพียงพึ่งสายตาของตัวเอง
แต่พวกเขาเดินมาไกลขนาดนี้แล้ว กลับยังไม่เห็นจุดสิ้นสุด
ลั่วเฉินที่เริ่มหงุดหงิดเร่งฝีเท้าไปข้างหน้าสองก้าว เตรียมจะไปสำรวจเส้นทาง “กรอบแกรบ!”
“อ๊าก!”