ตอนที่ 165 พูดภาษามนุษย์ได้

“โฮกๆ !!”

หมูขาวใหญ่บนพื้นเห็นคนรอบข้างวงนี้ต่างพากันมองมัน ทว่าไม่มีใครรักษาโรคให้มันสักคน ก็อดไม่ได้ที่จะหงุดหงิดฉุนเฉียว

ขาหลังที่กำยำแข็งแรงถีบฟางข้าวแห้ง เศษหญ้าที่ปลิวลอยขึ้นมาตกกระจายเกลื่อนพื้น

เหลิ่งซือเหนียนหรี่ตาลงเล็กน้อย นิ้วชี้ค่อย ๆ วาดเป็นวงกลมเล็ก ๆ ในอากาศ

บุปผาเหมันต์ดอกเล็กระเบิดกระจายในอากาศ

พวกถังจิ่งสองสามคนที่ยืนอยู่ริมรั้วกลับดูจนเหงื่อเย็นแตกพลั่กเต็มตัว

ความผันผวนของพลังพิเศษเหมันต์ไม่รุนแรง หากไม่ใช่เพราะพวกเขาเห็นการเคลื่อนไหวของเหลิ่งซือเหนียน พวกเขาก็สัมผัสบุปผาเหมันต์ดอกนั้นไม่ได้เลย!

หากต้องเผชิญหน้ากับหัวหน้า คงไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตายอย่างไร

ใครจะกล้าคิดว่ากำลังสู้รบในสมรภูมิแท้ ๆ ร่างกายกลับถูกศัตรูจุดชนวนระเบิดจากภายใน