ตอนที่ 164 หมูป่วยแล้ว

“ทำไม...ทำไมมันถึงงอกออกมาได้ล่ะ?!”

หานอี้ตาค้างอ้าปากหวอ เขาลูบแขนของฉีหรานซ้ำไปซ้ำมา พยายามหาร่องรอยการปลอมแปลง

“เดี๋ยวนายก็รู้เอง”

มุมปากของฉีหรานยกขึ้น เขาไม่ได้เปิดเผยอะไรมากนัก

พวกเจ้าดวงดาวน่าจะมีแผนของตัวเองอยู่แล้ว ตอนเรียกเขาไปรักษาก็ไม่ได้ประกาศเอิกเกริก เขาจึงไม่ขอยุ่งเรื่องมากนัก

เขาคว้าสัตว์อสูรขนยาวที่หานอี้โยนไว้บนพื้นมา แล้วเริ่มแยกหนังกับเนื้ออย่างชำนาญ

การทำงานด้วยสองมือมีประสิทธิภาพสูงจริง ๆ เพียงไม่กี่จังหวะ สัตว์อสูรตัวหนึ่งก็ถูกแยกชิ้นส่วนเสร็จเรียบร้อย

ความเร็วกลับเร็วกว่าปกติถึงเท่าตัว!

รอยยิ้มบนใบหน้าของฉีหรานกว้างขึ้นเรื่อย ๆ แววตาของเขาเองก็สว่างไสวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน