ตอนที่ 162 เส้นผมดั่งคมดาบ

มู่เหอรู้สึกผิดอยู่เล็กน้อย จึงเผลอออกแรงมือที่กำลังนวดโดยไม่ทันควบคุม

“ซี๊ด”

เหลิ่งซือเหนียนไม่ทันระวัง จึงถูกความเจ็บปวดบนหน้าผากกระตุ้นจนอดส่งเสียงออกมาไม่ได้

แม้แต่คนเข้มแข็งอย่างเขา เมื่ออยู่ต่อหน้าคนรักก็ยังอดแสดงความอ่อนแอไม่ได้

“……”

น้องชาย แกล้งทำใช่ไหม แค่นี้ก็ “ซี๊ด” แล้ว

มู่เหอยังคงสงสัย มือเล็กชะงักค้างอยู่บนศีรษะของเหลิ่งซือเหนียน ไม่รู้ว่าควรนวดต่อหรือวางมือลง

แต่พอเห็นเหลิ่งซือเหนียนก้มหน้าหลุบตา แววตาคลอไปด้วยน้ำตา เธอก็ลืมความคิดอกุศลเมื่อครู่ไปจนหมด

ให้ตายสิ เธอจะสงสัยคนหล่อแสนน่าสงสารและน่ารักแบบนี้ได้ยังไง

มู่เหอรีบขยับเข้าไป ดึงศีรษะของเหลิ่งซือเหนียนลงมา “โอเค ๆ ไม่เจ็บแล้ว ฉันเป่าให้”