ตอนที่ 153 พี่สาวแสนดี

ลั่วเฉินทำเสียงเบาเป็นพิเศษ ไม่อยากให้พวกเขารู้ว่าเมื่อครู่หวาหวาเหยียบตน

ถ้าเกิดให้ถังจิ่งรู้เข้า ไม่แน่อาจจะหาว่าตนไม่ได้เรื่องอีก

หมอนั่นแหละเรื่องเยอะที่สุด

เหลิ่งซือเหนียนเหลือบมองลั่วเฉินแวบหนึ่ง แล้วจึงจ้องมู่เหอที่กำลังก้มหน้าดื่มน้ำ เมื่อเห็นมุมปากที่ยกโค้งขึ้นของเธอ สายตาที่เขามองไปยังลั่วเฉินก็ยิ่งทวีความอันตรายมากขึ้น

“เวลาไม่เช้าแล้ว พวกนายกลับไปก่อนเถอะ เรื่องการรักษาแขนขาขาดค่อยปรึกษากันพรุ่งนี้”

สิ้นเสียงลง คนทั้งสี่ก็ถูกผลักออกมานอกประตูลานบ้านพร้อมเพรียงกัน

ความเร็วชั่วพริบตาเดียวเท่านั้น

“นี่มัน… แก้วมังกรที่ฉันเพิ่งกินไปครึ่งลูกยังอยู่บนโต๊ะอยู่เลยนะ”