ตอนที่ 128 ตอนนี้แหละ!

ถอยไปแบบนี้เลยเหรอ?

ไม่มีสัญญาณเตือนแม้แต่นิดเดียว

ทุกคนเม้มริมฝีปากที่แห้งจนลอก มองสัตว์อสูรที่กองพะเนินราวกับภูเขาบนพื้น แล้วเงียบไปเนิ่นนาน

ทันใดนั้นเสียงกรีดร้องก็ดังขึ้นทำลายความเงียบสงบ

“ทั้งหมดเป็นเนื้อสัตว์อสูรไร้มลพิษ!”

“ยังมีหนังสัตว์อุ่น ๆ ด้วย!”

“เขาสัตว์อสูร!”

เมื่อได้สติกลับมา ในที่สุดเหล่านักรบก็เข้าใจสถานการณ์ ผู้มีพลังพิเศษธาตุวายุรีบบินไปยังตำแหน่งของถังจิ่งด้วยความตื่นเต้น หากกลับมาในอีกสักพัก พวกเขาก็น่าจะแบ่งเนื้อสัตว์อสูรได้บ้างใช่ไหม?

ยิ่งคิดก็ยิ่งตื่นเต้น สายลมรอบตัวพวกเขาทั้งหลายยิ่งพัดเร็วขึ้น พาร่างมนุษย์ลอยไปยังยอดหน้าผาอย่างรวดเร็ว

“ใครไม่ไหวแล้วมารับเสบียงที่เต็นท์ก่อน พักจนหายเหนื่อยแล้วค่อยไปเก็บสัตว์อสูรต่อ”