กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
มู่เหอหันหลังให้เขา นิ้วก้อยขยับแตะเบา ๆ
ดูเหมือนจะเพิ่มได้อีกหน่อย
เพราะหลังจากนั้นเธอง่วงแล้ว จึงจับเวลาไว้ถึงตรงนั้น…
หวาหวาได้ยินเสียงจากในห้องของพวกเขาอยู่ด้านนอก จึงพยักหน้าอย่างวางใจ ก่อนปีนลงจากเตียง อุ้มไข่ฟ้าไปเคาะประตู
“ปัง ๆ”
“พี่ชาย พี่เหอ พวกคุณตื่นหรือยัง?”
“พวกเราจะทำน้ำหวานกับสุรากันแล้ว!”
หวาหวาคิดเรื่องนี้มานานมากแล้ว เมื่อคืนแม้แต่ในฝันก็ยังเป็นน้ำหวานองุ่น
มู่เหอคลานกระดุกกระดิกออกจากอ้อมแขนของเหลิ่งซือเหนียน “ตื่นแล้ว ตื่นแล้ว เดี๋ยวไป”
เธอเปลี่ยนชุดนอน แล้วสวมชุดคลุมครรภ์ที่ตั้งใจเลือกเอาไว้