ตอนที่ 115 ง่วงนอนเรี่ยราด

พังหู่สวมเสื้อผ้าให้หวาหวาเสร็จ ก็อุ้มขึ้นด้วยมือเดียว แล้วรีบพุ่งตัวไปยังดงแฝกธนูฝั่งลั่วเฉินอย่างรวดเร็ว

ความเร็วของทั้งสองคนสูงมาก ไม่นานก็มาถึงแหล่งกกดอกธูปผืนนั้นที่ถูกลั่วเฉินขุดจนเตียนโล่ง

“พี่ชายลั่วเฉิน ทำไมพี่มาอยู่ที่นี่ล่ะฮะ!”

หวาหวาบีบตุ๊กตางูโกวโกวบนตัวไข่ฟ้า พลางเอ่ยถามเสียงดังด้วยความสงสัย

ลั่วเฉินหันหลังให้พวกเขา รวบรวมรากกกดอกธูปกองสุดท้ายบนพื้นเก็บเข้าไปในมิติ

พอลุกขึ้นยืนก็เห็นรากกกดอกธูปเส้นเรียวเล็กตกค้างอยู่ในกองหญ้าอีกหนึ่งเส้น

จึงหยิบติดมือขึ้นมาถือไว้

“ทำงานน่ะสิ มีแต่นายนั่นแหละที่ไม่รู้จักทำงาน วัน ๆ เอาแต่วิ่งเพ่นพ่านไปทั่ว ไม่ยอมอยู่นิ่งเลยสักนิด”

ลั่วเฉินใช้เหง้าในมือชี้ไปทางหวาหวาจากระยะไกล มันดูเหมือนท่อนไม้เล็ก ๆ และดูมีอานุภาพอยู่ไม่น้อย