ตอนที่ 111 ปลาตะเพียนแก้ว

ฝีเท้าที่ดูเก้ ๆ กัง ๆ กลับยิ่งวิ่งก็ยิ่งเร็วขึ้น ดวงตาของไก่พลังชีวิตเองก็ยิ่งทอประกายเจิดจ้าขึ้นเรื่อย ๆ

เพราะว่า มันจับปลาตัวเล็กได้หนึ่งตัว!

เมื่อครู่นี้ ในที่สุดมันก็ตัดสินใจเตรียมจะลงน้ำ แต่ยังไม่ทันได้ออกศึก ก็ถูกกุ้งเครย์ฟิชที่ซ่อนตัวอยู่ในโคลนริมฝั่งแม่น้ำหนีบเข้าที่เท้า

ความเจ็บปวดแล่นจากปลายนิ้วเท้าตรงดิ่งขึ้นสมอง ปวดจนมันต้องสะบัดขาอย่างบ้าคลั่ง หวังจะสะบัดแมลงก้ามโตตัวนี้ทิ้งไป

ทว่ายิ่งมันสะบัด เจ้าแมลงตัวร้ายนี้กลับยิ่งหนีบแน่นขึ้น

มันโมโหจนกดเท้าจมลงไปในน้ำโดยตรง หวังจะกดน้ำเจ้าแมลงตัวร้ายนี้ให้จมน้ำตาย!

ทว่ามันอาจลืมไปว่ากุ้งเครย์ฟิชอยู่ในน้ำไม่มีทางจมน้ำมิมรณะ แต่โชคดีที่พอกุ้งเครย์ฟิชเจอน้ำก็คลายก้ามออกทันทีแล้วรีบเผ่นหนีไป