ตอนที่ 110 ทักษะการแสดง

สายลมยามเช้าอ่อน ๆ พัดปะทะใบหน้าของทุกคน พากลิ่นอายของหญ้าสดมาด้วย

เส้นทางนี้เป็นเส้นทางที่พวกเหลิ่งซือเหนียนเดินผ่านเมื่อวานพอดี จึงมีร่องรอยที่เห็นได้ชัดจากการเดินของพวกเขา

มู่เหอเดินไปพลางดูดซับธาตุพืชในอากาศอย่างเงียบ ๆ ทุกครั้งที่เดินผ่านที่ใด ใบไม้บนเส้นทางก็จะส่งเสียงซู่ซ่า

เมื่อวานพวกเหลิ่งซือเหนียนรีบเดินทาง จึงไม่ได้สนใจสภาพแวดล้อมโดยรอบมากนัก

แต่พอมาดูวันนี้ ที่นี่ดูเหมือนจะแตกต่างจากป่าเขาแห่งอื่นอยู่บ้าง

ต้นไม้ที่นี่สูงใหญ่กว่าเดิม ลำต้นหนาทึบยังเผยให้เห็นถึงพลังชีวิตอันเปี่ยมล้น

ท่ามกลางผืนป่าสีเขียวเข้ม ยังมีต้นไม้สีแดงหรือสีเหลืองแทรกอยู่ประปราย

หนึ่งในนั้นก็คือต้นไม้ที่หวาหวาเคยเด็ดใบไม้สีแดงเมื่อวาน