เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ลั่วเฉินปลอบใจไป๋เจ๋อ “ไม่ใช่ไก่ป่าเสียหน่อย พวกมันเป็นไก่บ้านที่ไป๋เจ๋อเลี้ยงไว้ต่างหาก”
ไป๋เจ๋อยังคงเกรี้ยวกราด “สัตว์ปีกเลี้ยง! นี่เขาเรียกว่าสัตว์ปีกเลี้ยงต่างหาก!”
นายน่ะยิ่งไร้การศึกษากว่าอีก
ช่างน่าเศร้า ใครจะเข้าใจมันบ้างนะ
หลายคนเดินไปพลางเตรียมหาที่ทางสำหรับเลี้ยงไก่พวกนี้ ในที่สุดพวกเขาก็ถูกใจภูเขาหลังคอกหมูแห่งนั้น
ภูเขาไม่สูง บริเวณใกล้เคียงยังมีแม่น้ำ หญ้าป่าและผลไม้ป่าบนเขาก็มีมาก เหมาะสำหรับเลี้ยงเสบียงปากท้องของไป๋เจ๋อพอดิบพอดี
ไป๋เจ๋อควบคุมมือวายุปล่อยไก่พวกนี้เข้าไปในป่า หลี่หลิงยังช่วยสร้างกำแพงวายุขึ้นมาอีกชั้นหนึ่งใกล้ ๆ ให้กับไป๋เจ๋อ
คราวนี้ก็ไม่ต้องกลัวว่าพวกมันจะวิ่งหนีเตลิดออกไปแล้ว
บรรดาไก่หลากสีสันส่งเสียงร้องเจี๊ยวจ๊าวพลางเดินเข้าไปในป่า เพียงครู่เดียวก็ปรับตัวเข้ากับสภาพแวดล้อมได้