ตอนที่ 90 ไก่ มีแต่ไก่เต็มไปหมด

พูดพลาง พังหู่ยังใช้ปลายเท้าเขี่ยหินข้างเท้าเบา ๆ

เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ใช้พลังพิเศษ แรงก็ไม่ได้มากมายอะไร แต่หินก้อนใหญ่เท่ากำปั้นกลับสลายกลายเป็นผงฝุ่น

ลั่วเฉินไม่ได้ตกใจ แต่ไข่ไป๋เจ๋อกลับชะงักงัน

ในใจรู้สึกโชคดีอย่างยิ่ง!

โชคดีที่ตอนนั้นเขาเกิดนึกอะไรขึ้นมาแล้วเลือกลั่วเฉิน หากเลือกเจ้าทึ่มร่างยักษ์คนนี้แทน ต่อไปถ้าเขาโมโหขึ้นมา เหยียบมันก็คงเหมือนเหยียบไข่ไก่!

จริงสิ ถ้าเขาไปแล้ว ไก่ของเขาจะทำยังไง?

หรือจะพาพวกมันไปด้วยทั้งหมดดี นี่จะเป็นเสบียงของเขาในอนาคตเชียวนะ

เขาอุตส่าห์เลี้ยงดูพวกมันมานานขนาดนี้ จะยอมทิ้งไปเด็ดขาดไม่ได้!

มู่เหอ เหลิ่งซือเหนียน และคนอื่น ๆ ต่างยินดีกับพังหู่ เพราะยิ่งระดับสูงมากเท่าไร หากคิดจะเลื่อนระดับก็ยิ่งต้องอาศัยโอกาสและโชคมากขึ้นเท่านั้น