กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เหลิ่งซือเหนียนเหมือนจะเป็นโรคผิวหนังขาดการสัมผัส ยังไม่ทันรอให้มู่เหอทำให้ดูจนจบ เขาก็โผเข้ามากอดเธออีกแล้ว
เขาหมุนตัวมู่เหอแล้วโอบเธอไว้ในอ้อมแขน ให้เธอมองดูวิธีห่อของเขา
ขั้นแรกตักมันสำปะหลังบดหนึ่งกำมือ แผ่ให้เป็นแผ่นแป้ง วางไส้มันเทศลงไป แล้วปั้นเป็นก้อน
ก้อนมันสำปะหลังในมือใหญ่ของเหลิ่งซือเหนียนเหมือนกับก้อนในมือเล็ก ๆ ของมู่เหอทุกประการ ทั้งสองก้อนวางเรียงชิดกัน
“ที่รัก แบบนี้ถูกไหม?”
เหลิ่งซือเหนียนแนบแก้มกับใบหน้าของมู่เหอ แล้วเอียงหูถาม
หูขวาของมู่เหอร้อนผ่าวขึ้นมาอีกครั้ง
“เหอเหอ ของผมก้อนนี้ถูกไหม!”
หวาหวายื่นก้อนมันสำปะหลังในมือเล็ก ๆ ออกมา ยกไปตรงหน้ามู่เหอราวกับกำลังนำของล้ำค่ามาอวด แล้ววางทับลงบนก้อนมันสำปะหลังของเหลิ่งซือเหนียน