กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
มู่เหอที่กำลังโมโหวิ่งกลับเข้าไปในบ้าน ยกน้ำขึ้นมาเริ่มบ้วนปาก
เหลิ่งซือเหนียนเห็นเธอวิ่งเร็วขนาดนั้นก็รีบตามไปทันที
พอมองเห็นเธอบ้วนปากอยู่ตรงนั้น สมองแล่นวูบหนึ่งก็คิดอะไรขึ้นมาได้ รู้สึกขบขันขึ้นมา
“เหอเหอ ผมยังไม่รังเกียจเลย แล้วก็ไม่อนุญาตให้คุณรังเกียจด้วย”
เสียงทุ้มโปร่งดังขึ้นข้างหลัง มู่เหอไม่สนใจ ผลักเหลิ่งซือเหนียนออกแล้วก้มหน้าบ้วนน้ำทิ้งออกไปข้างนอก
เมื่อเห็นเธอเอาแต่ตักน้ำบ้วนทิ้งไม่สนใจเขา เหลิ่งซือเหนียนก็เริ่มร้อนใจขึ้นมาบ้าง
“ที่รัก คุณอย่าโกรธเลยนะ ผมผิดไปแล้ว”
มู่เหอหลบมือของเหลิ่งซือเหนียนที่แตะลงบนตัวเธอ แล้วก้มหน้าเดินหนีไปจากตรงนี้
“เหอเหอ คุยกับผมหน่อยสิ ไม่เมินผมได้ไหม”
เหลิ่งซือเหนียนขยับมาตรงหน้ามู่เหออีกครั้ง เพื่อให้เธอมองเขา