เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
คนที่มาครั้งนี้ไม่ได้มีแค่ลั่วเฉิน เหลิ่งซือเหนียน และมู่เหอเท่านั้น แต่ยังเรียกพังหู่ หลี่หลิง และถังจิ่งมาด้วย
เหลิ่งซือเหนียนสงสัยว่าที่นี่มีสัตว์อสูรระดับ S อยู่
หรืออาจถึงระดับ 2S
นี่จึงอธิบายได้ว่าทำไมจนถึงตอนนี้พวกเขายังไม่พบสัตว์อสูรระดับสูงตัวอื่นบนภูเขา
มีเพียงไก่ป่ากับกระต่ายป่าจำนวนหนึ่งเท่านั้น
สัตว์อสูรระดับสูงเหล่านี้ต่างหวงถิ่นมาก หากพบว่ามีกลิ่นของสัตว์อสูรตัวอื่นอยู่ในอาณาเขตของตัวเอง พวกมันจะไล่ล่าอีกฝ่ายอย่างมิมรณะไม่ยอมเลิกรา
เมื่อมาถึงเชิงเขา พวกเขาก็เห็นซูเยว่กับฉีหราน
ทั้งสองคอยชะเง้อมองไปข้างหน้าเป็นระยะ จนกระทั่งเห็นพวกเขามาถึง จึงโบกมืออย่างดีใจ
“เสี่ยวเหอ ทางนี้!”
ซูเยว่ร้องเรียกมู่เหออย่างดีใจ เธอชอบมู่เหอมาก ไม่ใช่เพียงเพราะในวันแรกที่พวกเธอพบกัน มู่เหอช่วยฉีซูเอาไว้