ตอนที่ 59 ภูเขาใหญ่คือขุมสมบัติ

“ดูสิ ภูเขาลูกนั้นไงล่ะ!”

จินโปโปชี้ไปทางเชิงเขาที่อยู่ไม่ไกลพลางนำทางทุกคนเดินขึ้นหน้าไป

เมื่อเดินเข้าไปใกล้ก็พบว่ามีคนไม่น้อยรวมตัวกันอยู่ที่นี่

“เสี่ยวเหอ รากไม้นี่ด้านหลังที่ดินบ้านฉันก็มีเหมือนกัน มันกินได้ไหมเหรอ?” ป้าหวังเห็นมู่เหอเดินมาก็รีบเอ่ยถามทันที

เธอมีความรู้สึกราง ๆ ว่ารากไม้นี้น่าจะกินได้ ไม่อย่างนั้นเสี่ยวเหอก็คงไม่มาที่นี่หรอก

และก็เป็นไปตามคาด

“คุณป้าคะ ผ่านการแปรรูปแล้วกินได้ค่ะ!”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ป้าหวังก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกพร้อมกับความตื่นเต้นที่เอ่อล้นขึ้นมาในใจ

แม้ลาดเขาบ้านเธอจะมีรากไม้ไม่เยอะเท่าบ้านตระกูลจิน แต่มันก็ทอดยาวจนมองไม่เห็นปลายทางเหมือนกัน!

ดูท่าเรื่องที่จะซื้อแคปซูลรักษาให้ลูกสะใภ้คงมีความหวังแล้ว!