ตอนที่ 39 พืชมหัศจรรย์

มู่เหอถูกกลิ่นหอมเข้มข้นของซุปไก่ในอากาศปลุกให้ตื่นขึ้นมา

ทันทีที่ลืมตา ก็เห็นเหลิ่งซือเหนียนถือชามสองใบเดินเข้ามาในห้อง

“ตื่นแล้วเหรอครับ?”

มู่เหอลุกขึ้นมา “ไก่เหรอคะ หอมจังเลย!”

เหลิ่งซือเหนียนสาวเท้าเร็วขึ้นสองก้าว วางชามลงบนโต๊ะ “คุณอย่าขยับเลย เดี๋ยวผมยกไปให้เองครับ”

มู่เหอหยุดการเคลื่อนไหว นั่งอยู่บนเตียงอย่างว่าง่าย

เหลิ่งซือเหนียนเลื่อนโต๊ะมาไว้ตรงหน้าเตียง หยิบช้อนกับตะเกียบออกมา “ให้ผมป้อน หรือจะกินเองครับ?”

น้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยรอยยิ้มทำให้มู่เหอเขินอายเล็กน้อย “ใครจะให้คุณป้อนกันล่ะคะ”

เธอรับช้อนกับตะเกียบมา แล้วคีบเนื้อไก่ชิ้นหนึ่งเข้าปากก่อน

เนื้อไก่แน่นหนึบสู้ฟัน น้ำซุปหอมเข้มข้น แถมยังแฝงรสหวานละมุนอยู่จาง ๆ