กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
มู่เหอปิดปากพลางมองชายตรงหน้าอย่างระมัดระวัง
ลั่วเฉินหนีไปเร็วขนาดนี้ได้ยังไง อย่าปล่อยให้เธอต้องรับมือคนเดียวสิ!
ดวงตาอันแข็งกร้าวของเหลิ่งซือเหนียนจับจ้องมู่เหออย่างจริงจัง จนเธอแทบอยากมุดเข้าไปซ่อนใต้ผ้าห่ม
มู่เหอยังไม่ทันได้ขยับ เหลิ่งซือเหนียนก็เหมือนคาดเดาไว้แล้ว เขาโอบไหล่เธอแล้วดึงเข้ามาในอ้อมแขน จากนั้นก็นั่งลงบนเตียงของเธอ
การกระทำของชายหนุ่มทำให้มู่เหอรู้สึกถึงภัยคุกคาม ความเจ็บแปลบเล็กน้อยบนริมฝีปากเตือนเธอว่าไม่ควรทำต่อแล้ว
ขณะที่สายตาของเธอกวาดไปมา ดวงตาก็พลันเป็นประกายเมื่อพบผู้ช่วยชีวิต
“อย่า หวาหวายังอยู่…”
หวาหวาที่ถูกพูดถึงยืนนิ่งค้างอยู่ด้านข้างแล้ว
พี่เหอกับพี่ชายคนหล่อกำลังจุ๊บกันอยู่ เพียงแต่ท่าทางนี้ไม่ค่อยเหมือนในละครโทรทัศน์เลย หวาหวาสงสัย