กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
โสมเก้ารวง หวาหวา…
โสมคนหวาหวา! พืชเทพเชียวนะ!
โทษทีนะหวาหวา ฉันยอมรับว่าเมื่อกี้เสียงดังไปหน่อย :D
มู่เหอค่อย ๆ หลอมรวมมรดกความทรงจำของหวาหวา โทเท็มสีเขียวกลางอากาศสลายตัวไปอย่างช้า ๆ
โทเท็มตรงข้อมือยิ่งทวีสีเขียวเข้มข้นขึ้น
“เหอเหอ เหอเหอ ได้ยินไหม! โสมบินน้อยมาแย้ว”
“…”
มู่เหอมองดูโทเท็มที่กะพริบวิบวับตรงข้อมือ พลันรู้สึกว่าพืชเทพยุคโบราณกาลก็ไม่ได้อยู่สูงส่งจนเกินเอื้อมขนาดนั้น
นี่มันต่างอะไรกับเด็กกระเปี๊ยกชั้นอนุบาลบนดาวสีน้ำเงินกันล่ะ!
เหมือนจะน่ารักอยู่นิดหน่อยเหมือนกัน แต่นิดเดียวเท่านั้นแหละ…