ตอนที่ 1 ทะลุมิติแล้ว?

ลมทมิฬพัดกรู พิรุณเหน็บหนาว

เม็ดฝนสาดซัดกระทบใบหน้าของมู่เหอ ไหลรินลงมาตามพวงแก้มที่ผอมซูบ หยดกระทบลงบนผืนหญ้า และเหือดหายลงสู่ผืนดินในที่สุด

มู่เหอขมวดคิ้ว ค่อย ๆ ได้สติกลับคืนมา

“เจ็บจังเลย…” มู่เหอกะพริบเปลือกตาที่สั่นระริก สัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดทั่วทั้งร่างราวกับถูกรถทับ

มู่เหอค่อย ๆ ลืมตาขึ้น

เบื้องหน้าคือผืนป่าดึกดำบรรพ์อันกว้างใหญ่ไพศาล รอบทิศเต็มไปด้วยต้นไม้สูงตระหง่านเสียดฟ้าสุดคณานับ

บนลำต้นอันแข็งแกร่งมีเถาวัลย์ขนาดใหญ่เลื้อยรัด ขดตัวประหนึ่งงูยักษ์หลายสาย ราวกับพวกมันมีชีวิตขึ้นมาจริง ๆ

มู่เหอมองสำรวจสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยความตกตะลึง มนุษย์ช่างดูต่ำต้อยเหลือเกินเมื่ออยู่ต่อหน้าธรรมชาติ