กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 157 เสิ่นเจียหนิงรู้สึกว่าตัวเองเขินอาย
“กินข้าวได้แล้ว” ฉินหร่วนยกบะหมี่สองชามใหญ่เดินเข้ามาในห้อง ในชามมีไข่ดาวอยู่ และมีต้นหอมสีเขียวสดลอยอยู่ด้านบน
ฮั่วถิงเฉินเพิ่งจะลุกขึ้นเพื่อช่วย แต่ถูกฉินหร่วนกดไหล่ไว้ “อย่าขยับ แขนคุณยังไม่หายดีเลย”
เขานั่งลงอย่างว่าง่าย มองบะหมี่ในชาม อดกลืนน้ำลายไม่ได้ “บะหมี่โรยต้นหอมที่คุณทำหอมกว่าเยอะ บะหมี่ของกองร้อยพลาธิการเทียบกับที่คุณทำแล้วห่างกันไกลมาก”
ฉินหร่วนนั่งตรงข้ามเขา มองเขากินคำโต ๆ มุมปากอดยกขึ้นยิ้มไม่ได้