กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 44 สี่คนที่ขาดการติดต่อ
กระจกวารีทั้งสี่บานของอวิ๋นอี้ฉือและคนอื่น ๆ ดับลงทั้งหมด ประกอบกับเสียงคำรามคลุ้มคลั่งของเซี่ยเชียนเจวี๋ยก่อนที่กระจกวารีจะดับ
ฝูงชนที่เคยอึกทึกครึกโครมเงียบกริบราวกับไก่ถูกบีบคอ ความหวาดกลัวและความอึดอัดบางอย่างปกคลุมท้องฟ้าเหนือสำนักหนานฮวา
ผ่านไปนาน ในที่สุดก็มีศิษย์คนหนึ่งพูดติดอ่างว่า “คงไม่จริงกระมัง……ในหอจะมีมารได้อย่างไร?”
“นั่นสิ ศิษย์พี่เซี่ยอยู่ในลูกแก้วกับศิษย์พี่หรงมาตลอด ไม่เคยออกไปไหน เขาพูดเหลวไหลกระมัง”
“แต่สภาพเขาน่ากลัวมาก พูดราวกับเป็นเรื่องจริง”
“ข้าเป็นศิษย์ยอดเขาโอสถ ก่อนหน้านี้เห็นว่าบาดแผลของเซี่ยเชียนเจวี๋ยดูเหมือนจะขยายวงกว้างขึ้น ไม่แน่ว่าพิษจากชั้นก่อนอาจมีฤทธิ์กัดกร่อน ลามไปถึงสมองก็เป็นได้”