เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 43 ยังไม่ถึงเวลายอมแพ้หรอก
สีคลุ้มคลั่งที่เผยออกมายามเสียอาการของเซี่ยเชียนเจวี๋ย ทำให้เหล่าศิษย์ที่ชมการประลองอยู่ในโลกภายนอกตกใจ ทั้งยังทำให้หรงเซวียนซึ่งอยู่ในลูกแก้วผลึกตกใจไปด้วย
เคราะห์ดีที่หรงเซวียนตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว เขารีบก้าวไปตรงหน้าเซี่ยเชียนเจวี๋ย ใช้มือบีบคางอีกฝ่ายไว้เพื่อป้องกันไม่ให้กัดลิ้นทำร้ายตนเอง จากนั้นก็รีบยัดโอสถสงบจิตเข้าไปหลายเม็ด บังคับให้เขากลืนลงไป
หรงเซวียนขมวดคิ้วกล่าวว่า “ศิษย์น้องเซี่ย อย่าฝืนอีกเลย ดูท่าพิษกัดกร่อนที่บาดแผลของเจ้าจะทำลายสติสัมปชัญญะ ยอมแพ้เถิด พวกเราจะออกไปพร้อมกับเจ้า คิดว่าศิษย์น้องมู่กับศิษย์น้องอวิ๋นคงเข้าใจ”
เขายังพูดปลอบไม่ทันจบ ก็เห็นเซี่ยเชียนเจวี๋ยหน้าซีดเผือด พึมพำกับตนเองว่า “เจ้าไม่เข้าใจ เจ้าไม่เข้าใจ”
เซี่ยเชียนเจวี๋ยมีความลับเรื่องหนึ่ง