กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 21 ได้ยินว่านางมีวาสนาฟ้าลิขิตยิ่งใหญ่
กระต่ายน้อยรูปร่างกลมมนในวัยเยาว์ ประกอบกับดวงตาใสกระจ่างสีแดงชาดสองข้าง ทุกอิริยาบถล้วนน่ารักเสียจนชวนให้กรีดร้อง
อวิ๋นอี้ฉือไม่คิดว่าเอ๋อโซ่วจะตื่นขึ้นมาจริง ๆ นางชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วก็เห็นเจ้าก้อนแป้งกระต่ายที่เกาะอยู่บนหน้าต่างกระโดดพรวดออกไปข้างนอกอย่างเด็ดเดี่ยว
“เดี๋ยวก่อน...”
อวิ๋นอี้ฉือรีบปีนลงจากเตียง ไม่สนใจจะสวมเสื้อผ้าให้เรียบร้อย คว้าเสื้อตัวนอกที่อยู่ข้าง ๆ มาคลุมกาย พลางวิ่งออกไปพลางผูกสายคาดเอว
เมื่อวิ่งพรวดออกไปนอกประตู นางจึงพบว่าตนกังวลเกินเหตุไปจริง ๆ
เอ๋อโซ่วที่ตกลงไปกองกับพื้น ขนสีขาวหิมะเปื้อนฝุ่นจนกลายเป็นก้อนสีเทา กำลังกระโดดไปข้างหน้าอย่างยากลำบากแต่พยายามเต็มที่